...σε ένα γραφείο διάδρομο 2 Χ 3. Πολύ φυσικό να ακούγονται σωρηδόν οι μαλακίες. Οι τύπισσες είναι πολύ κοσμογυρισμένες, έξυπνες, στυλάτες και δίνουν την πολύτιμη γνώμη και συμβουλή τους με περισσή ευφράδεια: "Αυτός ο καναπές ήταν πολύ ωραίος, αλλά όχι σ' αυτό το χρώμα, στο πράσινο του μπρόκολου. Και ξέρεις και ποιο άλλο χρώμα είναι πολύ ωραίο; Το καφε του πούρου." Εγώ πάντως διαφωνώ. Πιστεύω ότι το πράσινο του αγγουριού ή του κολοκυθιού είναι πιο ωραίο. Για να μη μιλήσω για το μπεζ του κάτουρου και τις αφήσω όλες μαλάκες.
Οταν δεν έχουν δουλειά, το παίζουν αφόρητα. Ακόμα κι ο νεαρός προϊστάμενος φέρεται βλακωδώς πολλές φορές. Που να δεις τι θα γίνει σε μερικές μέρες που θα κάνει την εμφάνισή της η πρωταγωνίστρια του φιάσκου. Θα πέσουν όλες πάνω της με συμπάθεια, θα της λένε "εεεεεεεελα ρεεεε, τι έπαθες.....". Ούτε ψύλλος στον κόρφο της, που θα πρέπει να απαντήσει σε όλους με τη σειρά τα ίδια πράγματα. Εγώ στη θέση της θα προσπαθούσα να το κρατήσω κρυφό γι αυτό ακριβώς το λόγο. Για να μην τους μιλήσω. Αλλά εκείνη δεν είναι εγώ.
Πείθομαι καθημερινά όλο και περισσότερο ότι η επιλογή μου να μην ασχολούμαι, είναι η πιο σωστή.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου