Κάτι μου θυμίζει...

Το έχω ξαναδει το εργάκι. Τύπισσα κολλάει στον δικό μου. Και ποια τύπισσα... Η νέα σχέση του κολλητού του. Βγήκαμε να τη γνωρίσουμε και κρασάκι στο κρασάκι, "Και που λες Θρασύβουλε, και μπραβο ρε Θρασύβουλε, και πως τα λες Θρασύβουλε, και να κανονίσουμε να πάμε εκεί Θρασύβουλε". Ο Θρασύβουλος, όπως κάθε άντρας, κολακεύεται με κάτι τέτοια, αλλά έχει την ευφυία να φέρνει την κουβέντα εκεί που θέλει για να παινέψει εμένα. Τώρα, αν είναι όντως ευφυία, αν το κάνει επίτηδες δηλαδή, ή αν του βγαίνει αυθόρμητα, δεν το έχω καταλάβει.
Πάντως εγώ ήμουν κυρία στην όλη φάση. Χαμόγελα, κεράσματα, σχόλια καλοπροαίρετα κλπ. Οπως και ο κολλητός. Σπάστηκε, ήταν φανερό (σε μένα τουλάχιστον), αλλά δεν το έδειξε για να μη φανεί κομπλεξικός στην τύπισσα.
Ξέρω, το σημαντικό σ' αυτές τις περιπτώσεις, δεν είναι τι κάνει αυτη, αλλά πως αντιδράει ο δικός σου. Κι ο δικός μου στην προκειμένη περίπτωση όπως είπα, αντέδρασε πολύ ικανοποιητικά. Βέβαια για να είμαι ειλικρινής, θα προτιμούσα να ήταν λιγότερο φιλικός μαζί της, αλλα τέλος πάντων δεν είναι ίδιος με μένα.
Αυτή δε, να γελάει φωναχτά για να την ακούει όλο το μαγαζί, να μην ξεκολλάει τα μάτια της απο πάνω του, και που και που, να δίνει και κανένα φιλί στον δικό της για ξεκάρφωμα. Που πας κυρία μου. Και εσύ και όλες οι άλλες που γλυκοιτάζατε το Θρασύβουλο και τον κάθε Θρασύβουλο. Αφού ξερετε ότι ο άνθρωπος είναι αλλού, που πάτε. Τι πιστεύετε δηλαδή ότι θα χωρίσει αυτή που έχει για να ερθει μαζί σας; Η μήπως απλά τη βρίσκετε να φλερτάρετε μαζί του απροκάλυπτα γιατί σας αναζοωγονεί; Μάλλον αυτό είναι.
Δε σου κρύβω φίλε, οτι έχω βρεθεί κι εγώ στη θέση της. Γιατι έχει κι αλλους φίλους ο Θρασύβουλος, και δη εμφανίσιμους. Είχα δει λοιπόν ότι ο Αναξίμανδρος έδειχνε ένα διακριτικό ενδιαφέρον για μένα. Δεν έμαθα ποτέ αν ο Θρασύβουλος το είχε καταλάβει. Απο τα συμφραζόμενα φαινόταν πως όχι. Ο Αναξίμανδρος όμως με γούσταρε, το έβλεπα. Κι εγώ φυσικά κολακευόμουν. Αλλά ποτέ, μα ποτέ, δεν καρφωνόμουν όπως όλες οι άλλες, που δεν εχουν δίολου αυτοσυγκράτηση. Οπότε ο Θρασύβουλος κι αν είχε καταλάβει για το φίλο του, για μένα ούτε που του πέρασε απο το μυαλό ότι μου άρεσε. Και γι αυτό βάζω το χέρι μου στη φωτιά. Για να μη σου πω οτι περηφανεύομαι κιόλας που το έκρυβα τόσο καλά.
Ακόμα και στα ερωτικά - αισθηματικά ζητηματα, πρέπει να πρυτανεύει η λογική. Ανθρωπος είσαι, μπορεί να σου αρέσει κάποιος δεσμευμένος. Δεν μπορείς ομως να τον φλερτάρεις απλά για να το ζήσεις, και να έχεις και την αξίωση να κρατήσεις αλώβητη και τη δική σου σχέση. Άν θέλεις το δεύτερο, τα κοντρολάρεις τα συναισθήματά σου. Δύσκολο, εύκολο δεν ξέρω, αλλά αυτό είναι. Τουλάχιστον για κάποιον που δε θέλει να βλάψει τους γύρω του.