Κάποιες φορές.....

......αν μπορούσα να είμαι κουφή, θα ήμουν.

-Μ1, σε είδε το παιδί μου στην πλατεία, αλλά δε σου μίλησε.
-Ελα μωρέεεε, γιατί δε μου μίλησε;
-Εφευγε εκείνη την ώρα. Και μου είπε " μαμά, είδα τη Μ1 στο δρόμο αλλά δεν της μίλησα..."
-Το πουλάκι μου...!!
Το παιδί δεν είναι κανένα πιτσιρίκι, είναι 20 φεύγα χρονών, και έχουν ειδωθεί με τη Μ1 μία, βία δύο φορές στη ζωή τους. Κατά τα άλλα η στενοχώρια όλων ήταν πολύ μεγάλη γι αυτή την τρομερή ατυχία που δε μιλήσανε.

-Ελα αγοράκι μου τι κάνεις; Πάλι αργά γύρισες χτες; Ε βέβαια, που να πας στη δουλειά. Η μανούλα δεν μπορεί να μην πάει στη δουλειά όμως!! Εφαγες; Εχει στο ψυγείο γιουβέτσι, παστίτσιο, πίτσα που πήρες χτες, φασολάκια και μακαρόνια. Α εχει και φακούλες. Φάε φακούλες αν θες. Εχω ζυμώσει και ψωμί.  Σ' αφήνω τώρα, γεια.
Σχεδόν κάθημερινά, θαυμάζουμε την εκπληκτική της μαγειρική, καθώς επίσης και την ικανότητα να μαγειρεύει 852 φαγητά ημερησίως. Φροντίζει να μας το κάνει σαφές με κάθε ευκαιρία.

-Η κόρη μου έμαθε να φτιάχνει βραχιολάκια και κολιεδάκια με χάντρες, κορδέλες κλπ. Είναι πολύ καλή, δέχεται και παραγγελίες στο σχολείο. Ολα τα κοριτσια τρελαίνονται γι αυτά.
Δεν μπορεί αυτό το παιδί, με ΑΥΤΗ τη μαμά, να μην είναι τέλειο σε οτιδηποτε κάνει. Περιττό να συνεχίσω.

-Ολοι στη δουλειά της κοπέλας μου της μιλάνε και τη ρωτάνε για μένα.
-Γιατι;
-Με συμπαθήσανε.
Η μετριοφροσύνη σε όλο της το μεγαλείο. Μπορείς να είσαι όσο περήφανος θες που κέρδισες τη συμπαθεια αυτών των ανθρώπων, αλλά έχε το τακτ να μην το λες κάθε τρεις και πέντε.

Αυτα για σήμερα. Τα 'πα και ξεθύμανα